ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ

Μια πρόταση για μέρες βροχερές

2009-08-31T20:36:00.018+03:00

Προτείνω για μία μέρα με βροχή μια βόλτα με το ποδήλατο. Επιλέξτε μια ευχάριστη διαδρομή και θα περάσετε όμορφα.

Προσοχή! Μη βρέχει καταρρακτωδώς.
Ίσα ίσα οι σταγόνες της βροχής να χαϊδεύουν το πρόσωπό σας.

David Sides

2009-08-27T07:17:00.007+03:00

Φοβερό και το πιάνο.

Andy Mckee

2009-06-21T13:53:00.013+03:00

Από μια ιστοσελίδα:

Γεννημένος το 1979 στο Kansas, ξεκίνησε το ταξίδι του στη μουσική στα 13 του που άρχισε να παίζει κιθάρα. Για την ακρίβεια ξεκίνησε με metal. Κάποια στιγμή είδε μια guitar clinic του Preston Reed που τον στιγμάτισε. Σταμάτησε τα μαθήματα κιθάρας και άρχισε να ψάχνει μόνος του τεχνικές και ήχους. Σύντομα καταστάλαξε το ενδιαφέρον του στο fingerpicking στυλ και κιθαρίστες του είδους όπως οι Hedges, Ross, McLaughlin και Emmanuel, στους οποίους συγκαταλέγεται από πολλούς πλέον.

Ο πρώτος του δίσκος κυκλοφορεί ανεξάρτητα απο τον ίδιο το 2001 με τίτλο "Nocturne". Αρχίζει να ασχολείται και με την Harpguitar με την οποία ηχογραφεί κατά καιρούς διάφορα κομμάτια. Η δημοτικότητα και αναγνωρισιμότητά του αυξάνεται καθώς κερδίζει καλές θέσεις σε διαγωνισμούς ακουστικής κιθάρας αλλά όχι αρκετά για να τον μάθει ο κόσμος. Το 2004 πιο ώριμος βγάζει τον δεύτερο δίσκο του, επίσης ανεξάρτητα, με τίτλο " Dreamcatcher". Στον δίσκο αυτό κάνει κινήσεις εμπορικές, όπως το κομμάτι "The Friend I Never Met" φόρος τιμής στον εκλιπόντα Michael Hedges, τη διασκευή του "Africa" των Toto καθώς και τον τίτλο του δίσκου που δανείστηκε απο τον μπασίστα Michael Manring και του εξασφάλισε την ευκαιρία να συνεργαστούν. Ο δίσκος γνώρισε επιτυχία στους κύκλους του. Την επόμενη χρονιά ο Andy βγάζει τον τρίτο κατά σειρά δίσκο του με το όνομα "Art of Motion", ο οποίος γνωρίζει μεγάλη επιτυχία. Αυτό έχει να κάνει με το ότι ανέβηκε στο youtube το κομμάτι " Drifting " το οποίο ακόμα και σήμερα εκπλήσσει τους θεατές. Το να βλέπεις αυτόν τον καλλιτέχνη να παίζει είναι κάτι εκπληκτικό. Μετά από αυτό, ο Andy κυκλοφορεί το 2007 τον τέταρτο δίσκο του " Gates to Gnomeria ". Αρκετά αναγνωρισμένος πλέον ο δίσκος είναι ευρέως διαδεδομένος στους μουσικούς κύκλους και ο Andy έχει κερδίσει μια θέση στους σημαντικούς fingerpickers της γενιάς του. Το 2008 επανέρχεται στο προσκήνιο μετά από περιοδείες με τον δίσκο - συνεργασία με τον Don Ross - "The Thing That Came from Somewhere".

Έτσι μαθαίνουμε

2008-10-08T14:48:00.006+03:00

Tell me and I forget
Show me and Ι remember
Involve me and I learn

Γιατί το λέμε έτσι

2008-09-14T11:51:00.008+03:00

1. Όταν τελείωναν τα παιδιά την καλλιγραφία τους, έδιναν στο δάσκαλο την πλάκα, για να τη διορθώσει. Μετά τη διόρθωση ο δάσκαλος ζητούσε από τα παιδιά να την ξαναγράψουν. Επειδή πολλές φορές δεν είχαν σφουγγάρι, έσβηναν την πλάκα με τα δάχτυλα, αφού προηγουμένως τα έφτυναν. Από τότε επικράτησε η φράση: Φτου κι απ' την αρχή.

2. Τα παιδιά μάθαιναν να δείχνουν και να λένε απ' έξω την αλφαβήτα. Οι δάσκαλοι, για να πεισθούν πως τα παιδιά την ξέρουν καλά, τους έδειχναν τα γράμματα ανακατωμένα. Από τότε επικράτησε να λέμε γι' αυτόν που γνωρίζει κάτι καλά ότι το ξέρει απ' έξω και ανακατωτά.
Φαίδωνα Κουκουλέ, Βυζαντινών βίος και πολιτισμός

Βανδαλισμοί

2008-09-14T11:43:00.005+03:00

Οι Βάνδαλοι, σε μια από τις επιδρομές τους, μπήκαν στη Ρώμη και επί εβδομάδες λεηλατούσαν την "αιώνια πόλη". Οι καταστροφές που προξένησαν στα έργα τέχνης ήταν απερίγραπτες. Από τότε η λέξη "βανδαλισμός" σημαίνει κάθε βάρβαρη πράξη, ιδιαίτερα καταστροφής έργων τέχνης.
(από το βιβλίο της ιστορίας της Ε' δημοτικού)

Αρχαίο θέατρο - Αρχαία τραγωδία

2008-08-23T00:24:00.012+03:00

Έχουν περάσει αρκετά λεπτά από τη στιγμή που χειροκρότησα τους ηθοποιούς της παράστασης "Πέρσες". Παρακολούθησα στους Φιλίππους αυτό το βαθυστόχαστο, αντιπολεμικό έργο στο οποίο οι Πέρσες πληροφορούνται την ήττα τους στη Σαλαμίνα και θρηνούν ξεστομίζοντας σοφά λόγια. Η αλήθεια είναι πως στην αρχή δεν μπορούσα εύκολα να "ακολουθήσω" τους μονολόγους. Στη συνέχεια όμως συνήθισα τη ροή του κειμένου. Η σκηνοθεσία μου άρεσε αρκετά καθώς και τα φοβερά νοήματα του έργου. Για μια ακόμη φορά εκφράζονται με τη βοήθεια της τέχνης σπουδαίες φράσεις που είναι ικανές να προβληματίσουν κάθε άνθρωπο. Οι τρεις ακόλουθες λέξεις, οι οποίες εμφανίστηκαν στο τέλος της παράστασης στο δάπεδο της σκηνής, είναι οι μοναδικές που φώλιασαν στο μυαλό μου: Εμείς οι άνθρωποι...

Στοιχεία για τη συγκεκριμένη παράσταση

Μετάφραση: Κώστας Λάνταβος
Σκηνοθεσία: Σταύρος Τσακίρης
Σκηνικά - Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου
Χορογραφίες: Αποστολία Παπαδαμάκη
Μουσική: Νίκος Κυπουργός
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Παίζουν:
Άττοσα: Εύα Κοταμανίδου
Δαρείος: Σοφοκλής Πέππας

Ελισάβετ Μουτάφη, Τατιάνα Παπαμόσχου, Μάνος Ζαχαράκος, Γιάννης Τσορτέκης, Φανή Γέμτου, Νίκος Γιαλελής, Αλέξανδρος Μπαλαμώτης, Αλμπέρτο Φάις, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Βάϊα Ουγιάρου

Pink - Dear Mr. President

2008-06-18T18:53:00.008+03:00

Στο video υπάρχει ένα τραγούδι, το οποίο ερμηνεύει η Pink. Το τραγούδι απευθύνεται στον Μπους και πιστεύω πως οι στίχοι του εκφράζουν τις σκέψεις πολλών ανθρώπων.

Να ζεις, ν' αγαπάς και να μαθαίνεις

2008-05-02T15:28:00.007+03:00

Η ζωή δεν είναι ένα ταξίδι. Δεν είναι ένας σκοπός. Είναι μια διαδικασία. Την περνάς βήμα το βήμα. Κι αν το κάθε βήμα είναι υπέροχο, αν το κάθε βήμα είναι μαγικό, έτσι θα είναι και η ζωή. Τότε δε θα είσαστε ποτέ από εκείνους τους ανθρώπους που έφτασαν στο σημείο του θανάτου χωρίς να έχουν ζήσει τίποτε. Γιατί δε θα έχετε χάσει τίποτε. Μην κοιτάτε πάνω από τον ώμο του άλλου. Κοιτάξτε τον στα μάτια. Μη βγάζετε λόγο στα παιδιά σας. Πάρτε το πρόσωπό τους στα χέρια σας και μιλήστε τους. Μην κάνετε έρωτα σ' ένα κορμί, αλλά σ' έναν άνθρωπο. Κάντε το τώρα. Γιατί η στιγμή αυτή δε θα κρατήσει αιώνια. Χάνεται κιόλας και δε θα ξαναγυρίσει ποτέ. Οι περισσότεροι από εμάς χάνουμε τον καιρό μας κλαίγοντας για τις χαμένες στιγμές. Πολύ αργά! Υπάρχουν όμως εκατομμύρια άλλες που θα έρθουν.
Λεό Μπουσκάλια

Ποδόσφαιρο

2008-04-11T21:08:00.007+03:00

Ένα άθλημα που προάγει την ομαδικότητα, τη συνεργασία και ίσως τη δημιουργικότητα. Για εμένα το ποδόσφαιρο δεν είναι ένα δυνατό σουτ που κατευθύνει τη μπάλα στα δίχτυα του αντίπαλου τέρματος. Αυτός είναι μόνο ο τελικός στόχος. Τίποτα παραπάνω. Το ποδόσφαιρο είναι ένας τρόπος έκφρασης και ανάδειξης του ταλέντου. Είναι ακόμη και ευκαιρία για εκτόνωση. Στο βιντεάκι που ακολουθεί το άθλημα αυτό αποκτά άλλη διάσταση. Ο Ronaldinho και ο Inamoto που παρουσιάζουν τα ποδοσφαιρικά κόλπα, έχω την εντύπωση πως χορεύουν προσπαθώντας να «ελέγξουν» και τη μπάλα. Ίσως ακόμη να απαιτούν από αυτήν να «χορέψει» μαζί τους.

Αμαλία Καλυβίνου

2008-03-29T00:13:00.018+02:00

Φοιτήτρια της Φιλοσοφικής η Αμαλία, με πνευματική καλλιέργεια, αγάπη για τα βιβλία, τη μουσική και τον χορό με πάθος για το βόλεϊ και το ποδόσφαιρο, άρχισε στα 8 της, το 1984, να έχει ανυπόφορους πόνους στο μηρό κατά διαστήματα λίγων εβδομάδων καθώς και στα άκρα.
(απόκομμα από το άρθρο του Γιώργου Κιουση στην Ελευθεροτυπία)

Η Αμαλία απευθύνθηκε σε ιατρούς και οι διαγνώσεις ήταν καθησυχαστικές. Οκτώ χρόνια επισκεπτόταν ανίδεους και αναίσθητους "γιατρούς". Από τον "άσχετο" στο γραφειοκράτη είναι ο τίτλος του άρθρου του Κιουση. Κανείς δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Αργότερα έμαθε πως το νευρίνωμα είχε μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει και το "απειλητικό" φακελάκι.

Η ίδια δημιούργησε ένα ιστολόγιο στο οποίο καταγράφεται η ιστορία της και το πρόβλημα της γραφειοκρατίας που επικρατεί στην Ελλάδα.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.», αναφέρουν η Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία
Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας.

Η Αμαλία ξεψύχησε την Παρασκευή στις 25 Μαϊου του 2007.

http://www.fakellaki.blogspot.com/

Αφιέρωμα...

2008-03-15T22:07:00.013+02:00

... στον ελληνικό κινηματογράφο. Αξέχαστες ατάκες που διακωμωδούν καταστάσεις, ορισμένες από τις οποίες υπάρχουν ακόμη και σήμερα.

Η βροχή

2008-03-09T15:56:00.013+02:00

Πόσο μ' αρέσει όταν βρέχει!

Ο ήχος που ακούγεται, όταν οι σταγόνες της βροχής χτυπούν στα κεραμίδια, με συναρπάζει.

Όταν η βροχή δυναμώνει και ο ήχος αυτός γίνεται πιο έντονος, όταν ακούγονται οι βροντές, ηχεί στα αυτιά μου μια μουσική διαφορετική από τις άλλες.

Ακόμη κατά τη διάρκεια της καταιγίδας, προσφέρεται ένα εκπληκτικό θέαμα (ιδιαίτερα τη νύχτα). Αστραπές φωτίζουν τον ουρανό...

PINK FLOYD

2008-03-07T22:40:00.007+02:00

Another brick in the Wall

We don't need no education
We don't need no thought control
No dark sarcasm in the classroom
Teacher leave them kids alone
Hey! Teacher! Leave them kids alone!
All in all it's just another brick in the wall.
All in all you're just another brick in the wall.

Αναπάντεχες εκπλήξεις

2008-03-05T20:10:00.011+02:00

Σήμερα γυρίζω στο σπίτι μου στις 18:30. Αρκετά κουρασμένη, μπαίνω στο δωμάτιό μου και συνδέομαι στο internet. Ξαφνικά ,σε 20 λεπτάκια περίπου, όλα σκοτεινιάζουν. "Όχι, διακοπή ρεύματος", αναφωνώ. Σκέφτομαι πως θα είναι μια προσωρινή βλάβη. Ξέχασα πως στο κτίριο της Δ.Ε.Η. είδα σε πανό : "ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ". Αμάν αυτές οι απεργίες! Φυσικά είναι τρόπος διαμαρτυρίας και πολλές φορές αναγκαίος. Συγχαρητήρια στους ανθρώπους που αντιστέκονται!
Ας γυρίσουμε όμως πίσω στο θολό και σκοτεινό σπίτι. Περιμένω λοιπόν να αντικρίσω πάλι χρώματα. Να ξεφύγω απ' το καταθλιπτικό σκοτάδι. Μάταια. Προσπαθώ να ασχοληθώ με κάτι ώστε να μη μου φαίνεται αιώνας η αναμονή του φωτός. Καταλήγω να διαβάζω Ντοστογιέφσκι με έναν αντιπαθητικό φακό στο προσκεφάλι μου. Ευτυχώς "είδομεν το φως" σε χρονικό διάστημα μίας ώρας. Θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί χειρότερα τα πράγματα.
Τελικά είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας η ηλεκτρική ενέργεια.

Οι σχολικές εκδρομές

2008-03-03T16:22:00.012+02:00

Οι μαθητές της Β' Λυκείου του σχολείου μου περιμένουν με ανυπομονησία την τριήμερη εκδρομή τους. Η εκδρομή αυτή πραγματοποιείται κάθε χρονιά και προορισμός είναι η Αθήνα. Φέτος ,όπως όλα δείχνουν, δε θα πραγματοποιηθεί. Οι λόγοι ποικίλλουν. Πρώτα απ' όλα, οι καθηγητές έχουν προσωπικά προβλήματα, οικογενειακές υποχρεώσεις και τα συναφή. Κατά κύριο όμως λόγο οι μαθητές είναι "ανήμερα θηρία" και γι' αυτό δε βρίσκονται συνοδοί. Ίσως κάποια δυσάρεστα γεγονότα σε προηγούμενες εκδρομές επιβαρύνουν την ήδη τεταμένη ατμόσφαιρα. Για ποιο λόγο όμως εμείς να χάσουμε αυτή την πολυπόθητη εκδρομή; οι προηγούμενες "φουρνιές" σε τι διέφεραν από εμάς; Από την άλλη πλευρά, οι καθηγητές γιατί να υποχρεωθούν να μας συνοδεύσουν; Ας μη γελιόμαστε πως θα περάσουν ευχάριστα. Βέβαια αυτό δεν αποκλείεται να συμβεί. Ποιο λοιπόν το νόημα των εκδρομών; Δεν έχουν καμία αξία ,κατά τη γνώμη μου, όταν δεν πραγματοποιούνται.

Τα δικαιώματα του παιδιού

2008-03-02T20:52:00.015+02:00

Το 1959, οι λαοί των Ηνωμένων Εθνών ψήφισαν τη "Διακήρυξη για τα δικαιώματα του παιδιού".
Οι δέκα βασικές αρχές από αυτή τη διακήρυξη είναι οι παρακάτω:
1. Όλα τα παιδιά είναι ίσα, ανεξάρτητα από το φύλο, το χρώμα και τη θρησκεία τους.
2. Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώσουν, σωματικά και ψυχικά, με τρόπο φυσιολογικό και υγιεινό.
3. Κάθε παιδί, από τη στιγμή που γεννιέται, δικαιούται να έχει ένα όνομα και μια εθνικότητα.
4. Το κάθε παιδί πρέπει να τρέφεται ικανοποιητικά, να έχει σπίτι, ψυχαγωγία και ιατρική φροντίδα.
5. Αν το παιδί έχει κάποιο σωματικό πρόβλημα, δικαιούται να έχει ιδιαίτερη φροντίδα και εκπαίδευση.
6. Τα παιδιά χρειάζονται μια οικογένεια. Αν δεν έχουν οικογένεια ή αν είναι πολύ φτωχή, οφείλει να τα φροντίσει το κράτος.
7.Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στη μάθηση. Τουλάχιστον η στοιχειώδης εκπαίδευση πρέπει να είναι δωρεάν και υποχρεωτική.
8. Αν συμβεί κάτι έκτακτο, στα παιδιά πρέπει να παρέχεται βοήθεια πριν απ' όλους τους άλλους.
9. Κανένα παιδί δεν πρέπει να δουλεύει αν δε φτάσει στην κατάλληλη ηλικία και δεν πρέπει να κάνει ποτέ ανθυγιεινή εργασία.
10. Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν μέσα σ' ένα πνεύμα φιλίας, ειρήνης και παγκόσμιας αδελφοσύνης.
Παγκόσμια ημέρα του παιδιού: 11 Δεκεμβρίου

Θέλησα να καταγράψω τις αρχές αυτές γιατί το κλίμα που επικρατεί, δε μου τις θυμίζει καθόλου.

Στο βιβλίο

2008-02-29T19:22:00.005+02:00

Βιβλίο, δημιουργέ συναισθημάτων
βυθίζομαι στις σελίδες σου
ταυτίζομαι με τους ήρωές σου,
γίνομαι ένα με αυτούς

Βιβλίο, με ταξιδεύεις σε κόσμους μαγικούς
πλημμυρίζεις την ψυχή μου με ευτυχία

Το στόμα μου πικρίζει φτάνοντας στην τελευταία σου σελίδα
Δε θέλω να τελειώσει η περιπλάνησή μου στο όνειρο
Βιβλίο, συνοδοιπόρε της ζωής μου

Η θλιβερή αλήθεια

2008-02-27T04:57:00.027+02:00

Κάνοντας "κλικ" στην εικόνα μπορείτε να διαβάσετε το περιεχόμενό της, το οποίο είναι γραμμένο στην αγγλική γλώσσα.

Τα συμπεράσματα δικά σας...

ΜΟΥΣΙΚΗ

2008-02-23T21:29:00.006+02:00

Με μαγεύει ο ήχος που παράγει μία καλοκουρδισμένη κλασική κιθάρα. Λατρεύω να αγγίζω τις χορδές της και να γίνομαι ένα με αυτήν. Καθώς την "αγκαλιάζω" και γίνομαι έρμαιό της, ταξιδεύω έχοντας παρέα μου τις μελωδικές νότες του πενταγράμμου.